Miljenici Vasione, deca Jupitera, jesu oni rođeni u znaku Strelca. A ovaj, najposebniji od svih posebnih Strelčeva, bio je pronalazač, istraživač podmorskih područja, voditelj TV serija, futurista, naučni pisac i pisac naučne fantastike.
Artur Čarls Klark rođen je pod srećnom zvezdom u Engleskoj, 16. decembra 1917. godine.
Gravitacija masivnog Jupitera vuče sve Strelčeve da se kreću, da putuju, da istražuju, da umišljaju, da izmišljaju, da pronalaze i da mir ne nalaze. Klark je otišao dalje od svih Strelčeva pre njega. Ili možda bliže svojoj domovini na Jupiteru?
Dobija titulu „proroka svemirskog doba” za naučnofantastične spise, a nagradu Uneska za doprinos nauci. Za razliku od Isaka Asimova, koji se smatra ocem svemirskog putovanja, Klark se čvrsto drži okvira nauke, njenih zakona i realnog domena, time zapravo više streljajući na mogućnost odlaska na interplanetarna putovanja.
Klark je i koautor scenarija za film iz 1968. godine „2001: Odiseja u svemiru”, koji se smatra jednim od najuticajnijih filmova svih vremena, a adaptacija je njegove istoimene knjige. Time on stvara još jednu dimenziju u kojoj može da lovi svoju svrhu. Reditelj i koautor scenarija bio je Stenli Kjubrik. Film prati putovanje ljudske ekspedicije na JUPITER, nakon otkrića tajanstvenog crnog monolita vanzemaljskog porekla.
Krajnje putovanje čoveka – egzistencijalizam, evolucija, stvaranje onostranog – veštačke inteligencije, kontakt s potpuno drugačijim bićima – vanzemaljcima i konačno transhumanizmom.
Klark putuje sagorevajući sve granice izvan kojih gradi put za ostale Strelčeve u potrazi za ciljem – da budu ispunjeni.
Strelčevi imaju sreće u ovozemaljskim težnjama i zadovoljstvima, dok njihova nesreća leži u večitom nespokoju i nestrpljenju, nezasitnom, večitom traženju, jer su preveliki za ovu planetu; potrebno im je da galopiraju interstelarno, poput žustrih neurona u ljudskom mozgu, kako bi objedinili galaksiju u jedan ogroman pulsirajući svemozak terajući ga da razmišlja sve do velikog praska kako bi išli ispočetka u nove avanture.
“The only way of discovering the limits of the possible is to venture a little way past them into the impossible.”
